Skip to content

Dag 13 – York PA – Ocean City MD

juni 22, 2012

Klik op de kaart voor vergroting.

 

Ook vandaag is de wekker hetgeen wat ons wakker maakt, na een korte doch fijne nachtrust. Last van doorschijnende gordijnen hebben we vandaag niet, want zonder raam geen gordijn. Door de vreemde bouw van dit hotel hebben de hoekkamers aan de binnenring geen ramen. Het voordeel is dat ze wel direct aan het trappenhuis liggen, waardoor je in een minuut bij je auto bent, als je die tenminste (zoals ons, uiteraard) naast de deur hebt geparkeerd. Maar voordat we daar naar toe gaan is het eerst ontbijten geblazen. Het hoort bij de kamer en is in het restaurant van het hotel, en het is al vrij druk. Er zijn ook regelmatig congressen in dit hotel, en nu is er één van de “Job’s Daughters”  , opgericht in 1920 als club van meisjes en jonge vrouwen, maar aan de eetzaal te zien zijn hier alleen de oprichtsters, of er is weinig nieuwe aanwas. Het ontbijt is normaal continentaal, dus acceptabel.

 

Weer boven gekomen blijken de kamersleutels niet meer te werken, dus daal ik weer een verdieping om in de fraaie lobby om een oplossing te vragen. Hetzelfde stuk vrolijkheid als gisteren, bij het inchecken, staat achter de balie, en vindt het een vreemd probleem, maar totaal emotieloos scant ze de nieuwe sleutels in.

Ook die weigeren dienst, dus ga ik op zoek naar een dame van housekeeping, want die zijn al vroeg in de weer, en hebben een masterkey. Achter in de gang, in een voorraadruimte hoor ik een boel lawaai, alsof er minstens 2 mensen aan het bakkeleien zijn, maar het blijkt één schoonmaakster die met zichzelf aan het vechten is. De baan is niks, haar baas is niks, en de wereld komt er ook al niet goed af. Mij vraag om heropening van de kamer vind ze ook al niks, en als het dan ook nog eens aan het andere eind van de gang is, zijn de rapen gaar. De hele lange gang loopt ze te foeteren, tegen niemand in het bijzonder, want volgens mij is ze mijn aanwezigheid al lang vergeten. Mafi mok, zoals ze in Thailand zeggen. Klap van de molen gehad, denk ik. Maar ze opent deuren.

 

Als we de wagen beladen is het gelijk duidelijk dat dit weer een warme dag gaat worden. Het is net na negenen en al 25 graden en dat zal nog hard gaan oplopen. Op een gegeven moment geeft het dashboard 100F aan, en dat is in onze temperatuur net geen 38°, maar gelukkig zitten wij binnen. De bergen en dalen worden minder, en in korte tijd bereiken we Maryland. Een beetje te snel, want Marion zit al weer helemaal klaar met de camera voor een opname van het staatswelkomsbord dat er volgens de Garmin over 4 mijl moet aankomen, en 10 seconden later zoeft het aan ons voorbij. Foutje Garmin. En daar zou het niet bij blijven. Van het bord, omdat het zo mooi is, heb ik een foto van het web “geleend”, en de tweede glitsch van Garmin komt bij Baltimore MD. Daar stuurt hij ons een landweg op die niet in mijn ingebouwd navigatie paste. Die ging namelijk over de Bay bridge, net voorbij Baltimore, en niet via landerijen en velden. Dus na 3 minuten rechtsomkeert naar de I-83, en ouderwets met de kaart en de borden boven de weg. Garmin wilde ons de kortste weg geven, maar wij willen anders.

Via een ware wirwar van wegen geraken we voorbij Baltimore, richting Annapolis en Bay Bridge. In eerste instantie, en na een vurig betoog van Petra/VS van het Allesamerikaforum, wilden we in Annapolis een stop maken voor een snack, maar vanwege de hoge temperatuur en de brandende zon besluiten we om door te rijden, en de oceaan op te zoeken. De bijna 7 kilometer lange Chesapeake Bay Bridge (s, het zijn er 2, 1 voor uitgaand, en 1 voor inkomend verkeer) hangen in een wazige lucht, en laten zich moeilijk fotograferen, maar we doen een poging. De bruggen zijn 2-baans, erg smal, en vragen een matige snelheid, want anders gebeuren er ongelukken. Een meter of 50 bij ons vandaan ligt de uitgaande brug, en daar zijn er dus twee gebeurt, kopstaartjes, één midden op de brug, de andere er net voor, en er staat daardoor een kilometer file voor deze flessehals. Maar wij kunnen vlot door, en wederom wil de Garmin ons een kant op hebben die niet in mijn hoofd zit, dus we vervolgen gewoon onze kaart/borden actie.

In de kaart, RandMcNally/Walmart Roadatlas, zoeken we ook nog een adres van de winkel van Sam, want we moeten nog wat verfrissends halen voor op de kamer. Had ik gisteren iets door gelezen op Wikipedia, dan had ik kunnen weten dat ook in Maryland een supermarktdrooglegging geldt, dus verder dan een zak ijs en 2 zakjes Gummibears komen we niet bij de vestiging in Berlin. Dan maar op zoek naar een liquorstore. We passeren weer een brug, over Assawoman Bay, die ons brengt in/op het schiereiland Ocean City MD. Het is een langgerekte strook land, net zoals bijv. die voor de kust van Daytona FL ligt. Met ongeveer dezelfde functie. Ook hier staan hotels, restaurants, fastfoodketens etc. mannetje aan mannetje, alleen nog veel meer dan in Daytona, en met nog veel meer vertier. Een beetje de US192, met zijn mingolfbanen, kartbanen en Funspots gemixt met Daytona Beach. Maar hier hebben ze ook liquorstores, heel veel liquorstores, in bijna ieder Block zit er wel één. Zo komen we dan toch nog aan ons 12-pack, genoeg voor 2 dagen (???), gerstenat uit Milwaukee.

 

Ook dit herinnert ons weer aan de warmte, want we moeten de auto er voor uit. Het is wat frisser als op het “vaste land”, maar boven de 35 graden halen we nog makkelijk. Nu nog iets voor de lunch, en we kunnen er weer tegen. We zoeken eigenlijk een Taco Bell, maar die is hier niet te vinden, dus gaan we maar naar ons hotel, om te kijken of daar wat in de buurt zit. We melden ons aan de balie van het Holiday Inn Express Hotel & Suites, en ondanks het vroege tijdstip, nog geen twee uur, is onze suitekamer al gebruiksklaar. Dat is een meevaller. Net als de kamer zelf. Ruim, met raam, fijne zithoek met sofa en luie stoel, king bed en een goede badkamer, met een bubbel/jetstreambad. Ook nog een kleine eethoek met koelkast, koffiemaker en magnetron. Het personeel is erg vriendelijk en behulpzaam, en het hotel staat 100 meter van het strand. En dan te bedenken dat dit niet eens onze eerste keus was. Dat was een andere HIE, wat zuidelijker op het eiland, een stukkie duurder, maar wel met zijn kont op het strand. Die hadden we uitgezocht om te boeken, en wilden dat een dag later doen, maar toen was het vol. Jammer,maar misschien wel beter, want dit hotel is heel goed.

Op de parkeerplaats deze keer zelfs 2 restaurants, ee steak/vis en een Italiaans, maar beide worden ons door het HIE personeel afgeraden. Maar er zit nog genoeg in de buurt, en we krijgen wat namen. Aan de andere kant van de straat zit een Subway, en die maken onze lunch, die we op de kamer onder het genot van een MGD-tje nuttigen. Nadien sjokken we onszelf naar het brede strand, nog best een opgave in deze hitte, en spoeden we ons naar de oceaan. Het waait iets op het strand, en dat is lekker, maar de oceaan is nog niet op de hoogte van de hittegolf, en ongeveer 3 cm koud, en dat is koud, kan ik U zeggen.

Dus gaan we een beetje ouwewijvenzwemmen, pootjebaaien dus. Ook dat is koud, en na steeds verder in de zee te gaan staan (een mens blijft gokken) kom natuurlijk onvermijdelijk de zevende golf, die net even later opstuit, en iets groter is dan de zes vorige en wordt het trouwgereedschap alsnog nat. Brrrrrrr.

 

Maar we willen nog wel even zwemmen, en kiezen daarvoor de veilige weg. Ons hotel heeft namelijk aan de achterzijde een groot buitenbad, een iets kleiner binnenbad en een hottub, die door de warmte nu gewoon tub heet. Handdoeken zijn aanwezig, het zonnetje gaat aan die kant onder, daar gaan we ons nog wel een uurtje vermaken. Het water is fris, niet koud, dus lekker.

We sluiten de middag af met een heerlijk koud biertje en gaan dan het advies van één van de schoonmakers volgen, die ons verwees naar Higgins Crab House, one block south. De blokken zijn hier niet zo groot, en zo zitten we vijf minuten later aan een picknicktafel buiten, want het is nog steeds heerlijk weer. Het combimenu New York Strip en Crabcake smaakt ons prima, en de koffie gebruiken we op de kamer, met de laatste Blueberry Pie en Chips Ahoy cookies.

De TV voorziet ons van een paar afleveringen van The Mentalist, gevolgd door On The Fly van Southwest Airlines en America’s Worst Tattoo, dus kan ik deze reis gelijk afboeken als zakenreis. En we sluiten de avond natuurlijk af met Jay Leno. Morgen is onze één na laatste volle dag hier, en dan gaan we op een minicruise tussen 2 staten. Zaterdag is onze terugreis, maar omdat we pas om 21.15 uur vliegen, beschouwen we dat ook nog als een volle dag.

Maar daarover hoort U morgen meer.

Gereden Kilometers; 342

 

Advertenties

From → USA Travel

4 reacties
  1. Weer een top verslag, als jullie morgen naar Cape May gaan en toevallig rijden/lopen langs de Captain May’s Inn (B&B), knik dan even want je looprt dan nl. langs de Queen Beatrix room :-), deze B&B was volledig vervalen is door een tante van mij gerenoveerd, best wel stoer voor een vrouw alleen zo’n 60 jaar geleden. Ik heb er ook nog de bedden lopen verschonen toen ik er een halfjaar aan het werk ben geweest.
    De Inn ligt aan Ocean Street, en ik weet niet of het nog zo is maar er hing altijd een Nederlandse vlag aan het pand. ( is inmiddels niet meer van mijn tante, die woont nu in Florida :-).

    Grtjes TT.

  2. Mooi verhaal weer. Vooral Job’s Daughters houden me wel even bezig………..

  3. Sonja permalink

    Leuke verslagen weer en wat een temperaturen daar zeg! Stuur maar een graadje of 10 naar Nederland 😉 Geniet nog lekker van jullie laatste dagen daar!

    Groetjes,
    Sonja

  4. En weer helemaal bijgelezen en voor jullie zit het er dan ineens bijna op. Lekker nog vandaag en redelijk lange dag morgen. Heerlijke verhalen om weer te lezen !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: